Neoklasycyzm - kierunek w muzyce współczesnej nawiązujący do muzyki przeszłości, najczęściej klasycyzmu, lecz także i baroku lub muzyki dawnej. Kierunek ten rozwijał się w opozycji do awangardy muzyki współczesnej.
Podstawowymi postulatami neoklasycyzmu było:
* eksponowanie precyzyjnego rzemiosła kompozytorskiego
* prostota i logika stylu
* przejrzysta i zwarta forma
Kompozytorzy neoklasyczni nie odrzucali natomiast nowoczesnej harmonii ani instrumentacji.
Do najwybitniejszych przedstawicieli nurtu należeli:
* Igor Strawiński
* Bela Bartok
* Paul Hindemith
* Dymitr Szostakowicz
* Sergiusz Prokofiew
W Polsce:
* Grażyna Bacewicz
* Michał Spisak
* Witold Lutosławski
Krytycy tego kierunku często zarzucali mu jałowość, naśladownictwo, wsteczność. Dla innych neoklasycyzm był muzyczną emanacją socrealizmu. Zwolennicy tego kierunku pochwalali go zaś za powrót do korzeni i przywrócenie muzyce jej podstawowej funkcji - eksponowania piękna i budzenia pozytywnych odczuć estetycznych.
W literaturze anglosaskiej niekiedy używa się terminu Neoclassical w odniesieniu do jednego z stylów progresywnego rocka. Nie ma on jednak wiele wspólnego z neoklasycyzmem w opisanym powyżej sensie.
Discussion
No comments for “Neoklasycyzm w muzyce”