Romantyzm w muzyce obejmuje XIX wiek, w jego obrębie wyróżnia się dwie fazy:

1. romantyzm właściwy (I połowa XIX wieku)
2. neoromantyzm (II połowa XIX wieku)

Ten okres w muzyce bywa określany epoką pieśni. Symboliczny początek romantyzmu stanowi rok 1815 - wydanie pierwszej romantycznj pieśni F. Schuberta pt. Małgorzata przy kołowrotku. Kilkaset pieśni skomponowali również Moniuszko i Schumann.
W tym okresie powstaje również wiele dzieł o charakterze wirtuozowskim m.in. etiudy, kaprysy czy koncert.
Cechy romantyzmu w muzyce

* Uczuciowość
* Subiektywizm, indywidualizm twórców
* Synteza wszystkich sztuk. Silne związki z literaturą. Powstają liczne pieśni solowe z towarzyszeniem fortepianu, opery i utwory programowe (Obrazki z wystawy Musorgskiego, Karnawał zwierząt Saint-Saensa).
* Elementy narodowe i ludowe
* Tematyka fantastyczna i baśniowa
* Rozwój wirtuozostwa
* rozwój muzykowania domowego

Główni przedstawiciele romantyzmu w muzyce

* Franciszek Schubert
* Robert Schumann
* Feliks Mendelssohn
* Niccolo Paganini
* Edward Grieg
* Fryderyk Chopin
* Stanisław Moniuszko
* Henryk Wieniawski
* Carl Maria von Weber
* Johannes Brahms
* Hector Berlioz
* Antonín Dvořák
* Bedřich Smetana
* Franciszek Liszt
* Gustaw Mahler
* Anton Bruckner
* Ryszard Wagner
* Ryszard Strauss
* Camille Saint-Saëns
* Piotr Czajkowski
* Modest Musorgski